Home
اصل و نسب طایفه دنبلی
تاریخ برمکیان
مشاهیر دنبلی
آثار بجا مانده
دانشمندان و شعراء
گالری عکس
تماس با ما
جستجو

 

 

شهاب الدین محمد دنبلی

 

شهاب الدین محمد ملقب به ذی الفنون پسر شمس الدین احمد دنبلی، از نوادگان امیر جعفرشمس الملک در شهریورماه وبقولی خردادماه سال 608 خورشیدی( رجب سال 626 قمری) در دمشق متولد شد.مرحوم تربیت لقب وی را  «ذی الفنون الخوئی الشافعی» ذکر نموده است. شهاب الدین محمد از کودکی به کسب علم پرداخت و به درجات بالا در علوم فقه ، نحو، تفسیر، فصاحت و بلاغت، بیان، واجبات، ریاضی و هندسه رسید و از محضر اساتید بزرگی همچون ابن اللیثی ، ابن المقری و ابن الصلاح استفاده کرد. در جوانی از اساتید زمان خود اجازه فعالیت  در شهرهای اصفهان، بغداد، مصر و شام گرفته و در شهرهای مذکور شروع به فعالیت نموده از بزرگترین عالمان علم و دانش گردید واز محضر صاحبنظرانی چون ابن الفرقاح، ابن الوکیل و ابن الزملکانی بهره برداری کرد.

پدرش شمس الدین احمد اهل خوی بود که به دمشق مهاجرت کرده بود. وی دارای ذهن ماهر و عقل وافری بود وهمواره بدنبال کسب علم و آگاهی بود. شهاب الدین محمد به حسن اخلاق و شیرینی بیان شهره بود . وی به تصوف گرایش داشت و از بزرگترین پیشوایان و فاضلان آن بود . در علم نحو و نظم و علم بیان و معانی به مدارج عالی رسید و در حفظ و نگهداری و توسعه آن علوم کوشید. سفری به مصر داشته و مدتی نیز در آن کشور زندگی کرد و در طول اقامت در آن کشور، از بزرگترین عالمان آن سرزمین محسوب میشد. سپس به شام مراجعت نموده و به شغل قضاوت مشغول گردید و در ماه رمضان سال 693 قمری وفات یافت.