Home
اصل و نسب طایفه دنبلی
تاریخ برمکیان
مشاهیر دنبلی
آثار بجا مانده
دانشمندان و شعراء
گالری عکس
تماس با ما
جستجو

 

 

 

 

 

میرزا احمدخان دنبلی ضرابی

 متخلص به صبور

 

میرزااحمدخان متخلص به صبور، پسر میرزا محمدعلی خان دنبلی وزیر لطفعلی خان زند، از نوادگان غیاث بیگ میباشد. وی در کاشان نزد پدر و عموی خود فتحعلی خان ملک الشعرا خود تربیت یافت و به مقام والائی در شعر و ادب رسید. همیشه به عبدالرزاق بیگ می گفته «جد ما از سلسله شما بود، از بلده خوی به کاشان آمده ، در آن دیار خلدآثار توطن کرده است»بعد از استقرار عباس میرزا در تبریز ، وی به آذربایجان آمد و در سلک دبیران و منشیان و مستوفیان در آمد.

صاحب زینت المدایح درباره وی مینویسد« جوانی است فرشته خصلت باوفا از علوم رسمی بهره ور است و صاحب کمالی سخن گستر، در فن انشاء و املاء مسلط است دولت فکرش در این فن شریف مبسوط در حضرت خلافت بمدح گستری بر امثال مفتخر بود و از مواجب خسرو بیمهال کامجو و بهره ور»

نایب السلطنه از اسیران روسی یا فراریان که نزدیک به ده هزار نفر بودند و مسلمان شده بودند، فوجی بنام بهادران یا فوج خاصه تشکیل داده بود و می گفت سرهنگ و سردار این فوج منم . وی میرزا احمدخان را در این فوج نایب خود قرار داد.در سال 1190 خورشیدی میرزا احمدخان به فرماندهی آن فوج از ارس گذشت و به دشمن حمله کرد و پیروزی یافت . ولی در دیماه سال 1191 خ.  در جنگ ارگوان طالش که ایرانیان شکست خوردند او پایداری کرد و در میان جنگلی بدست روسها با چهار زخم گلوله و 28 زخم نیزه به شهادت رسید. تنها فرزند ذکور وی میرزا محمدخان میباشد، وی نیز دو پسر داشت  میرزا  زین العابدین خان موتمن الاطبا پزشک ناصرالدین شاه قاجار و میرزا احمدخان . استاد  ملک الشعرای بهار قصیده سرای بزرگ ایران از بازماندگان میرزا احمد خان بوده و پدرش صبوری ،تخلص خود را از صبور شهید گرفته بود.

دیوان کامل صبور شهید به خط خود او شامل حدود  5000 بیت در اختیار نواده اش زین العابدین خان موتمن است .

تنها فرزند وی میرزا محمدخان است که او نیز دو پسر دارد بنامهای میرزا احمدخان و میرزا زین العابدین خان موتمن الاطبا