Home
اصل و نسب طایفه دنبلی
تاریخ برمکیان
مشاهیر دنبلی
آثار بجا مانده
دانشمندان و شعراء
گالری عکس
تماس با ما
جستجو

 

 

 

حاج غلامعلی خان دنبلی

(حاجی خان)

حاج غلامعلی خان معروف به حاجی خان، فرزند عباسعلی خان میرپنج و نواده حاج غلامعلی خان،  معتبرترین ومحترمترین فرد شهر خوی بود و در عهد خود ریاست خاندان دنبلی را داشت. وی جانشین پدرش درمقام ریاست اداره پست وتلگراف وتلفن خوی شده بود.بواسطه نفوذ ومحبوبیت زیادی که درمیان مردم خوی و سلماس و اطراف، خصوصا" اکراد منطقه داشت، درتمامی امور شهر و استان مورد مشورت حاکمیت آن زمان بود وکلیه مقامات شهرهای خوی وسلماس وبعضا" مقامات عالیرتبه استان، بانظرمساعد او تعیین ومنصوب میشدند.

روایت است، جهت تهیه لباس و تامین سایرنیازهای ایتام که در یتیمخانه خوی نگهداری میشدند، بودجه ای ازطرف دولت وقت، دراختیار فرمانداری خوی قرارگرفته بود وفرماندار نیز باتهیه فاکتورهای خرید جعلی وحساب سازی، مبالغ مذکور را بحساب شخصی خود واریز نموده بود. حاجی خان توسط عده ای ازماجرا آگاه میشود و بعدازانجام تحقیقات لازم و اطمینان از صحت آن، شخصا" به فرمانداری مراجعه و فرماندار را از اتاق کارش بیرون میکندو به این ترتیب به دوران مدیریت آن فرماندار خاتمه میدهد.

روایت دیگر اینکه روزی استاندار جهت بازدید به خوی آمد و فرماندار خوی مراسمی جهت استقبال از وی تدارک دیده و ازتمامی بزرگان ومقامات شهر جهت شرکت در آن مراسم دعوت کرده بود. حاجی خان نیز درراس بزرگان شهر در محل مراسم استقبال که بنام(طیاره میدانی) معروف است حضورداشته است. استاندارکه سرمست ازباده قدرت بوده به محض پیاده شدن از هلیکوپتر، بدون توجه به حاضرین و با عصبانیت بر سر موضوعی، به خبرنگار حاضر در مراسم توهین میکند. حاجی خان از رفتار استاندار ناراحت شده پشت به او نموده و محل مراسم را ترک می کند. اعیان شهر نیز به تبعیت ازحاجی خان محل را ترک مینمایند و به این ترتیب مراسم استقبال، شروع نشده خاتمه می یابد. فردای آنروز استاندار جهت دلجوئی و پیشگیری از هرگونه اقدامی توسط حاجی خان، به منزل او رفته و رسما" از وی عذرخواهی می نماید.

موارد فوق بعنوان نمونه ای از عملکردهای ایشان جهت آشنائی بیشتر خوانندگان گرامی با روحیات و جایگاه وی درجامعه آن زمان عنوان میگردد.

 مرحوم حاجی خان فردی لایق و کاردان، و درحل مشکلات و مسائل عمومی مردم و شهر خوی پیشگام بود. امید مردم و تکیه گاه کسانی بود که نیازمند حمایت بودند. حفظ آبروی شهروندان، تهیه سرمایه برای ورشکستگان، حمایت از مردم عادی در مقابل دستگاه حاکمیت، کمک به مستمندان، رفع مشکلات معیشتی مردم و کارهای نظیر موارد فوق باتکیه براموال و دارائی و نفوذ خود، همواره مشغله اصلی ایشان بود. وی اوقات فراغت خودرا معمولا" در مقبره واقع در خیابان طالقانی فعلی خوی می گذراندو عموم مردم میتوانستند در آن مکان با ایشان دیدار و گفتگو نمایند.

در زمان حیات حاجی خان عناوینی مانندبیگلربیگی  منسوخ شده بود ولی وی بنا به مقبولیت خود درمیان بزرگان ایلات و عشایر منطقه، عملا" چنین نقشی داشت و کلیه اختلافات و مناقشات آنها را با درایت تمام حل و فصل مینمود. تمامی بزرگان عشایر و طوایف مناطق خوی وسلماس مطیع وی بودند. در مناسبتهای مختلف مانند عیدنوروز منزل وی واقع در اوائل کوچه شهربانی خوی مرکز تجمع اعیان و بزرگان و مقامات شهر بود.منزل وی به نوعی گنجینه عتیقه جات محسوب میگردید. یک جلدقرآن مجید نوشته شده باآب طلا به وزن تقریبی  17 کیلوگرم و ساعت طلای اهدائی تزار روسیه به امیر احمدخان دنبلی، زینت بخش آن گنجینه نفیس بود.حاجی خان همانند اجداد خود، تاآخر عمرپربرکت خود، تامین هزینه های هیئت عزاداران قلندر،بزرگترین هیئت عزاداری شهررا بعهده داشت. وی ازحامیان اصلی احداث کارخانه قند در شهر خوی بود.

سنت وقف اموال در راه خدا از جمله امورى است كه در اسلام جايگاه خاصی دارد و ایشان تمامی اموال واملاک خود را که شامل روستاها و زمینهای متعدد کشاورزی و چندباب منزل مسکونی در شهرهای خوی و سلماس بود(بجز منزلی که درآن سکونت داشت) وقف نمود. وی در سال 1352 خورشیدی و بلاعقب درگذشت.آرامگاه آن مرحوم در مزار ملاعلی واقع در کوه غضنفر در ضلع جنوبی پل خاتون قرار دارد.