Home
اصل و نسب طایفه دنبلی
تاریخ برمکیان
مشاهیر دنبلی
آثار بجا مانده
دانشمندان و شعراء
گالری عکس
تماس با ما
جستجو

 

 

خواجه غیاث الدین بیگ دنبلی

 

خواجه غیاث الدین بیگ که باختصار غیاث بیگ خوانده میشود فرزند امیر علی خان ملقب به صفی قلیخان دنبلی از مقربان شاه عباس ثانی وسپهسالار قشون وی بود. در سال 1027 خورشیدی با دستور وی با لشکر بسیارعازم فتح قندهارگردید و در خدمت شاه قصد فتح قلعه قندهار نموده و بهمراه چهار هزار تن از جنگاوران دنبلی مردانگیها از خود نشان داد. سپاه وقتی به پای قلعه رسید غیاث بیگ خطاب به افراد تحت امر خود گفت:«ای یاران، امیرایوب خان جد اعلای من، در سپهسالاری شاه طهماسب قلعه ایروان را به یورش مستخلص نمود. وقت است که امروز من قلعه قندهار را چون او به شمشیر مفتوح دارم» وی موفق به گشودن قلعه گردید ولی تمامی افراد دنبلی همراه وی کشته شدند. بعداز رسیدن به اصفهان نامه قهرآمیزی از برادرش مرتضی قلی خان که حکومت آذربایجان و کردستان را داشت به دستش رسید که بخاطر کشته شدن جوانان دنبلی وی را به باد ملامت گرفته بود که به ضعف و خرافت پیری جوانان دنبلی را بعرصه اتلاف فرستادی. سخت دلتنگ شد و از ترس برادر خود و سایر بزرگان دنبلی جرات بازگشت به وطن نداشت و مدتی در دربار خدمت کرد. روزی شاه از روی دلجوئی به وی گفت هر خواهشی داری بخواه که در ذمت همت ما به ضعف آن مقبول است. غیاث بیگ گفت عمرم به آخر رسیده لقمه نانی طالبم که بقیه عمر را در دارالمومنین کاشان به عبادت خدا و دعای دولت پادشاه گذرانم. شاه در مقابل خواسته وی روستاهای ساروق، نصرآباد، علی آباد، نیاسر و اسحق آباد به همراه مزارع حومه و ضرابخانه کاشان را تیول وی قرار داد و به این ترتیب غیاث بیگ در کاشان اقامت گزید.  اولاد وی بدلیل اینکه ضرابخانه کاشان را متصرف بودند معروف به دنبلی ضرابی می باشند .

آب انبار معروف به برکه محله سرپله که از آب انبارهای بزرگ و معروف کاشان است در سال 1036 قمری توسط غیاث بیگ ساخته شده و شصت پله برای آن تعبیه گردیده، حجم آب انبار بحدی بوده که مصرف یکساله اهالی محله مذکور را کفایت میکرد. روی آب انبار نیز دو مسجد زمستانی و تابستانی ساخته شده است. 

بنا به نوشته فتحعلی خان ملک الشعرا، غیاث بیگ در سال 1116 قمری توسط رحیم خان پسر شاطر سلمان مسموم گردید و درگذشت.  آرامگاه وی در حضرت معصومه قم در پیش آستان مرحوم شاه صفی صفوی واقع است. شریف بیگ فرزند وی میباشد. وی بعداز فوت پدرش ازطرف دربار لقب «عباس منظورخان» و خلعتی فاخر گرفت و تیولات پدر را بهمراه ضرابخانه کاشان متصرف شد.

فتحعلی خان صبا ملک الشعراء قاجاریه، محمدحسین خان عندلیب و پسرش محمود خان ملک الشعرا ،میرزا احمدخان متخلص به صبور ،میرزا زین العابدین خان موتمن الاطبا پزشک ناصرالدین شاه قاجار، محمدتقی خان بهار معروف به ملک الشعرا بهار ،ابوالحسن خان صبا ، ملوک ضرابی و بسیاری دیگر از اهل فضل که هر یک در زمان خود سرآمد بوده اند از آن شاخه طایفه دنبلی ظهور نموده اند.