Home
اصل و نسب طایفه دنبلی
تاریخ برمکیان
مشاهیر دنبلی
آثار بجا مانده
دانشمندان و شعراء
گالری عکس
تماس با ما
جستجو

 

 

 

 

علی خان دنبلی متخلص به غریب

 

علی خان پسر حاجی محمدآقا و نواده عبدالرزاق بیگ دنبلی، متخلص به غریب از شعرا و فضلای قرن سیزدهم بوده . مرحوم تربیت در کتاب دانشمندان آذربایجان در مورد وی می گوید : طبع خوشی داشته است . دیوان شعری دارد.وی از شاگردان دارالفنون تهران بوده و پس از تحصیل پیاده نظام در تاریخ 1237 خورشیدی جزو شاگردان اعزامی از طرف دولت ایران با حسنعلی خان امیر نظام به پاریس رفته و پس از اکمال علم و عمل به ایران برگشته و مشغول کار شده است. کتابی در چگونگی اوضاع و پیشرفت صنعتی و نظامی کشورهای اروپائی بنام «رساله در علم جنگ »در سال 1234 خ. نوشته و کتاب دیگری هم از فرانسه به فارسی ترجمه نموده که به دستور مارشال کنت راندون وزیر جنگ فرانسه  تالیف شده است و موضوع آن جنگ دولتهای انگلیس و فرانسه با دولت چین میباشد. نمونه ای از غرلیات وی بیان میگردد.

به طریقی که بکندی تو مرا بنیادم                               تا دم پرتو محشر نرود از یادم

مرغ دل در هوس دام تودائم گوید                                ای با حیف که سرداده و پا آزادم

از غمت ناله دلسوز چنان مینالم                                کآسمان لرزه کند از اثر فریادم

پیش آه من غمدیده نبایدگوید                                    عاشق خسرو شیرین که من آن فرهادم

بادبر ذلف توای دوست خدایا نرسد                             زانکه بنیاد ز بن جمله رود بر بادم

لذت گردش پرواز دگر کی یابم                                   همچنان دام گره در گرهی افتادم

جغد در طعنه بلبل به چمن میگوید                             ای غریبا تو به من گو که چه سان دامادم