امیر ابراهیم دنبلی

 

امیر ابراهیم معروف به شیخ ابراهیم فرزند امیر احمد کردبود و به نوشته مشاهیر کرد یکی دیگر از امرای توانا و شایسته دنابله و معاصر غازان خان مغول بود. به نوشته تاریخ کاشان، درترویج مذهب تشیع فعالیتهای زیادی داشت و اکراد یزیدی را به ترک آئین و قبول مذهب شیعه تشویق نمود. امیر ابراهیم متصرفات پدرش را توسعه داد و با سپاهی مرکب از کردهای سنجران به سمت شیروانات و ارمن که در آن زمان فرنگیها متصرف بودند لشگرکشی کرده و آن سرزمینها را تسخیر نمود. امیرابراهیم در سال 720 قمری و در سن 45 سالگی درگذشت و در  محله دوه چی شهر تبریز مدفون است.

آرامگاه ایشان بنام بقعه سیدابراهیم مشهور است و از آثار تاریخی آن شهر محسوب میگردد که به اشتباه از وی بنام اولاد امام موسی بن جعفر(ع) نام میبرند. مهمترین بخش آرامگاه ایشان سنگی است در ابعاد 70/3*25/1 و بنام «بسم الله» مشهور است و در تاریخ 1270 قمری در شهر قاهره توسط میرزای سنگلاخ بمنظور نصب بر روی آرامگاه پیامبر اکرم ساخته شد و به دربار عثمانی انتقال یافت ولی مورد توجه سلطان عثمانی قرار نگرفت و میرزا آنرا بهمراه خود به تبریز آورده و در آرامگاه امیر ابراهیم نصب گردید. بنای بقعه مستطیل شکل با دو در ورودی است و شامل دو قسمت اتاق مقبره و گنبدخانه میباشد و در اتاق مقبره صندوق چوبی مشبکی بر روی قبر ایشان گذاشته شده است. نمای بیرونی ساختمان نیز آجری چهارگوش قرمز با طاق نماهای زیبائی است. گنبد بقعه نیز آجری میباشد. 

امیر جمشید فرزند وی میباشد که بعداز پدر به حکومت رسید و در سال 742 قمری در میدان جنگ با لشکر مغول در چهار فرسخی خوی به شهادت رسید و در شهر خوی مدفون است.